De gefrustreerde samenleving

14 maart 2015

De frustratie onder jongeren in België groeit. In een maatschappij waar de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt, voelen steeds meer studenten zich machteloos. De beloftes van politici klinken hol wanneer de realiteit op de campus en op de arbeidsmarkt een heel ander verhaal vertelt.

Het gevoel van frustratie is niet nieuw, maar de intensiteit ervan neemt toe. Studenten die afstuderen, komen terecht in een arbeidsmarkt die hen weinig zekerheid biedt. Tijdelijke contracten, onbetaalde stages en stijgende huurprijzen voor studentenkamers maken het steeds moeilijker om een stabiel leven op te bouwen. De belofte dat hard studeren automatisch leidt tot een goede toekomst, blijkt voor velen een illusie.

De oorzaken liggen dieper

De frustratie is niet zomaar een kwestie van individueel ongenoegen. Het gaat om een structureel probleem. De besparingsmaatregelen van de afgelopen jaren hebben het onderwijs en de sociale voorzieningen uitgehold. Het neoliberale programma achter dit beleid is door onderzoekers uitvoerig geanalyseerd. Waar vroeger een studiebeurs en een betaalbaar kot volstonden om te studeren, moeten studenten vandaag steeds vaker bijklussen om de eindjes aan elkaar te knopen.

Tegelijkertijd zien jongeren hoe de rijkdom zich concentreert bij een steeds kleinere groep. De belastingvoordelen voor multinationals staan in schril contrast met de besparingen die gewone mensen treffen. Die ongelijkheid voedt het gevoel van onrechtvaardigheid dat aan de basis ligt van de frustratie.

Van frustratie naar actie

Comac gelooft dat frustratie omgezet kan worden in positieve actie. In plaats van zich neer te leggen bij de situatie, kunnen studenten zich organiseren en samen opkomen voor verandering. De geschiedenis leert dat sociale verworvenheden nooit cadeau zijn gekomen, maar steeds het resultaat waren van collectieve strijd.

Door zich aan te sluiten bij een beweging als Comac krijgen jongeren de kans om hun ongenoegen te kanaliseren. Niet via woede en wanhoop, maar via georganiseerde actie en solidariteit. Samen studeren, samen debatteren en samen de straat opgaan: dat is het antwoord op de gefrustreerde samenleving.

De keuze is aan de jongeren zelf. Lijdzaam toezien hoe de wereld om hen heen verslechtert, of opstaan en samen bouwen aan een alternatief. Comac kiest resoluut voor het tweede pad.