Georganiseerd door Stuart en de kringen van de faculteit letteren en wijsbegeerte:
De middelen die ons hoger onderwijs ter beschikking heeft zijn beperkt, en dreigen nog kleiner te worden in de nabije toekomst.
Hoewel de studentenaantallen de voorbije twintig jaar meer dan verdubbelden, volgde het personeelskader deze stijging lang niet. Het grootste gevolg hiervan was het massaonderwijs dat vandaag als de norm geldt. Nochtans worden alternatieve werkvormen in kleinere groepen vaak als een essentieel onderdeel van het universitaire onderwijs beschouwd.
Naast dit historische probleem zijn er recent andere problemen opgerezen. Volgend academiejaar zal de Vlaamse regering hoogstwaarschijnlijk een besparing van 2% doorvoeren op het hoger onderwijs, waardoor de universiteitsbrede middelen voor personeel voor het eerst zelfs zouden dalen. Bij stabiele of zelfs nog stijgende studentenaantallen luidt dit enkel nog onpersoonlijker, en ook minder kwalitatief onderwijs in.
De financiering van de universiteiten brengt ook onrechtstreeks studentonvriendelijke gevolgen met zich mee. Om de reeds beperkte middelen woedt een felle strijd, die onder andere bepaald wordt door het aantal publicaties die iedere faculteit of instelling binnenrijft. Doordat het aantal publicaties slechts relatief van belang is, en de vereisten niet aangepast zijn aan het vakgebied, is de druk op onderzoekers de laatste jaren exponentieel gestegen. Dit heeft ook gevolgen voor het onderwijs: professoren en assistenten hebben minder tijd om kwaliteitsvolle lessen te geven en de studenten te begeleiden.
Een ander gevolg van de strijd om middelen is dat een studentvriendelijke politiek ook weer financieel wordt afgeraden. Faculteiten krijgen subsidies per studiepunt opgenomen door een student, niet per student. Dit zorgt er voor dat onder andere trajectbegeleiding met oog op een realistische studielast, het aanbieden van interfacultaire vakken of minores, en het promoten van buitenlandse Erasmusverblijven bestraft worden.
De financiering heeft ook als gevolg dat er al enige tijd een moratorium heerst op het aanbieden van nieuwe vakken. Het gebeurt bovendien vaker en vaker dat vakken worden samengevoegd. De enige weg die in dit model nog financieel haalbaar is, is het verminderen van het aanbod, wat op sommige faculteiten reeds gevoeld wordt .
Ons onderwijs is niet louter een uitgavepost. Roep een halt aan toe aan deze besparingen! Betoog mee voor een beter onderwijs!
