Handboek van het 2de congres: In actie op de campus

Comac en haar voorgangers zijn al meer dan veertig jaar actief aan de universiteiten (zie hoofdstuk 2). De opgedane en gesystematiseerde ervaringen lieten ons telkens toe onze werkmethodes te verfijnen. Dit document van het 2e Congres van Comac gaat op deze weg verder en zet Comac’s ervaringen op papier.

Tussen 2005 en 2008 hebben we nieuwe, rijke ervaringen opgedaan. Sommige afdelingen van Comac-unief overschrijden vandaag de kaap van 50 en zelfs 100 leden. In die afdelingen komen er iedere week tientallen leden samen om projecten te bespreken, acties te ondernemen, zich in te lichten en te vormen om nog beter onrecht aan te pakken… Op andere universiteiten werd Comac terug op de kaart gezet na soms meerdere jaren van afwezigheid. Hoe is dit mogelijk geweest? Een van de objectieven van deze tekst is dat te verklaren en te beschrijven.

De nieuwe leden en verantwoordelijken van de laatste jaren hebben veel ervaringen maar ook vele vragen met zich meegebracht. Wat zijn de doelstellingen van Comac aan de universiteit? Wat zijn haar werkmethodes? Enz. Deze vragen beantwoorden, de ervaring van een Comac-generatie overdragen op nieuwe en toekomstige leden en verantwoordelijken vormt het tweede objectief van dit document. In die zin wil de tekst ook een handleiding zijn.

In elk van de 6 hoofdstukken behandelen we, vertrekkende vanuit de praktijk, iets dat de identiteit van Comac op de campus uitmaakt.

Uiteraard is heel dit document niet onwrikbaar of onveranderlijk, integendeel. Het doel is te synthetiseren wat we goed en slecht gedaan hebben om zo een, twee, drie stappen verder te kunnen zetten, het is te zeggen nieuwe ervaringen op te doen op basis van solide gegevens. Wij willen niet stoppen bij wat we vandaag verwezenlijkt hebben, integendeel wij willen verder vooruitgaan zowel op vlak van kwantiteit als van kwaliteit.