Aurélie Decoene

Opgestaan om 5 uur s’ochtends. Eerste halte: het PVDA secretariaat in Brussel, waar we ons in kleine groepjes verdelen om de piketten in de omgeving van de stad te bezoeken. Samen met Claudia, een kameraad, kom ik aan op het Rouppeplein. Ons doel: mee te rijden met een auto langs de bouwwerven in Brussel om te zien of dat iedereen goed meedoet met de staking...

Op donderdag zullen er veel werknemers staken in België, in heel België: leerkrachten, spoorwerkers, postbodes, brandweermannen, ambtenaren, enz. De vakbonden van de publieke sector hebben gisteren beslist een algemene staking te houden in gemeenschappelijk front en in alle openbare diensten.

Tien jaar geleden konden weinig Griekse jongeren zich indenken hoe ze er vandaag de dag aan toe zijn. De Europese Commissie dwingt de Griekse bevolking nu al maanden een onvoorstelbare daling van haar levensniveau te aanvaarden: loonsverlagingen, lagere werkloosheidsuitkeringen, stijgende levensduurte...

De beweging van de indignados, de verontwaardigden, vertolkt de malaise die onder de jongeren veld wint. Honderden openbare plaatsen werden bezet, eerst in Spanje en later in heel Europa. In Brussel heeft de politie tweemaal vreedzame betogers aangevallen.

Midden mei hielden tienduizenden Spanjaarden de grote pleinen bezet tegen het besparingsbeleid van de socialistische regering. Drie weken later vinden overal in het land honderden volksvergaderingen plaats. Met het oog op de actiedag van 19 juni.

Rechtstreeks uit het hart van de Spaanse Lente brengt Aurélie Decoene, voorzitster van Comac, de jongerenbeweging van de PVDA, verslag uit van haar bezoek aan de bezette pleinen in Madrid. Vandaag deel 2.