#ManamaTeDuur? Studenten steken er een stokje voor

Op 4 maart besliste de universiteit van Gent om het inschrijvingsgeld voor een bijkomende masteropleiding op te trekken naar 5.330 euro. Een petitie, een lied en drie actiemomenten later behalen de studenten een overwinning: de verhoging gaat niet door.

De Vlaamse regering wil de master-na-masteropleidingen (Manama) niet langer financieren. Universiteiten zagen zich genoodzaakt het geld elders te zoeken en haalden het dan maar bij de studenten en hun ouders. Het inschrijvingsgeld ging omhoog tot 5.330 euro. Dik tegen de zin van de studenten. Ze pikten het niet dat het hoger onderwijs steeds meer elitaire trekjes vertoont. 

Naar Amerikaans model 

In de Verenigde Staten is dat elitaire karakter van het hoger onderwijs al langer een feit. Daar heb je twee niveaus van onderwijs. In welk van de twee je als student terechtkomt, hangt in grote mate af van je financiële middelen. De vicerector van de UGent, Freddy Mortier, laat er geen twijfel over dat dit ook de logica is achter de verhoging van de inschrijvingskosten voor een Manama: het prestigekarakter van deze aanvullende masteropleidingen waarborgen en alleen de beste en de rijkste studenten hiervoor aantrekken. 

There is no alternative

Bij andere leden van de raad van bestuur en bij de rector is een andere uitleg te horen. “De bestaffing van de initiële opleidingen verdient de nodige aandacht. We krijgen daar financiering voor, dus moeten we in eerste instantie erop toezien dat de kwaliteit van die opleidingen gegarandeerd blijft. De Manama’s mogen niet ten koste gaan van de bachelor- en masteropleidingen”, verklaart Koen Goethals, lid van de raad van bestuur, in studentenblad Schamper. 

Rector Anne De Paepe wijst dan weer met een beschuldigende vinger naar de Vlaamse regering. Als die niet meer over de brug komt, ziet zij geen andere keuze dan het inschrijvingsgeld te verhogen.

Voor democratisch onderwijs

Al snel ging onder de studenten een petitie rond om te protesteren tegen deze maatregel. Het succes daarvan toont dat de Gentse universiteit niet op veel steun hoeft te rekenen onder de studenten. 

Om hun collega-studenten in de auditoria mee in beweging te krijgen, schreven enkele studenten een strijdlied: “Manama te duur”. Een lied zo catchy dat het al gauw spontaan werd geneuried in de gangen van de universiteitsgebouwen.

Uiteindelijk zou de raad van bestuur van de UGent onder druk van het protest op zijn beslissing terugkomen en de maatregel intrekken. Tijdens een van de acties vatte een student de visie op onderwijs van de protestbeweging goed samen: “Onderwijs is geen handelswaar die je kunt kopen en verkopen. Onderwijs mag nooit het privilege van de ene of de andere groep worden. De strijd voor democratisch onderwijs is lang en moeilijk, maar wel een erg belangrijke strijd.”