De Karl Marx School: “De wereld begrijpen om hem te veranderen”

De wereld om ons heen begrijpen: waarom het crisis is en wat dat betekent, begrijpen waarom de grote meerderheid van de bevolking de eindjes aan elkaar moet zien te knopen terwijl we nooit eerder zo veel rijkdom produceerden, praten over alternatieven en manieren om de wereld te veranderen… Dat was het doel van de Karl Marx School.

Het is een traditie geworden waar je als lid van Comac niet meer omheen kunt. De Karl Marx School (KMS) is een van de sleutelmomenten van het jaar, hét vormingsweekend bij uitstek. Meer dan veertig vormingen in het aanbod (zowel Nederlandstalige als Franstalige), een grote conferentie, twee avondactiviteiten, een revolutionaire karaoke, een filmvoorstelling… en dat alles op drie dagen tijd. We waren allemaal samen met meer dan 175 (dat is een stuk meer dan vorig jaar) op de campus van de ULB voor dit vormingsweekend.

Want ook al was het de bedoeling dat dit weekend leerrijk zou zijn, het leek in niets op de lange uren les die je op school of op de universiteit soms voorgeschoteld krijgt. En bovendien hadden we ’s avonds de mogelijkheid om ons te ontspannen, elkaar beter te leren kennen en ons samen te amuseren. Vrijdag waren er een karaokeavond en een film in de aanbieding, terwijl het er zaterdagavond iets traditioneler aan toe ging: tafels en stoelen aan de kant, luidsprekers aan, en we zetten muziek op – tijd om de remmen los te gooien en te dansen in de “Campouce”, de zaal van de ULB waar wij zaten.

Comac is een nationale jongerenbeweging. Dat merk je niet altijd als je heel het jaar door alleen in je eigen afdeling zou blijven. Maar je merkt het wel op nationale activiteiten zoals de KMS. Leden van andere afdelingen en van andere centra ontmoeten is altijd leerrijk, en tijdens dit weekend was er genoeg gelegenheid om kennis te maken. Nieuwe en oude vrienden ontmoeten elkaar bij het eten, op de avondactiviteiten of tijdens de vormingen. Je moet al doof of van slechte wil zijn om niet aan de verschillende accenten te horen dat er jongeren uit alle hoeken van het land bijeen waren. De slappe lach, bevlogen gesprekken en ontmoetingen: ook dat is de KMS.

Natuurlijk was er tijdens het weekend ook dat wat elk van ons verwachtte: vormingen. De brede waaier aan onderwerpen bood voor elk wat wils. Bovendien had de organiserende ploeg van de KMS dit jaar ingezet op jonge en dynamische vormingsgevers die zo veel mogelijk met hun leerlingen konden delen. Dat bleek te werken: de deelnemers waren opgetogen en de bevlogen discussies die bij verschillende vormingen oplaaiden, gingen tijdens de pauze gewoon door.

Of het nu ging om meer theoretische (Het Kapitaal, inleiding politieke economie, inleiding op het Manifest…), meer historische (de Spaanse Burgeroorlog, de Commune van Parijs…) of meer actuele onderwerpen (de indignados, hoger onderwijs, Griekenland, Libië…), voor alle vormingen waren er geïnteresseerden, en overal werd er verwezen naar een systeemkritiek en naar de nood om een strijd te voeren voor verandering. Dit vormingsweekend herinnerde ons eraan dat de wereld waarin wij leven nog verre van perfect is, en dat we daar iets aan moeten doen. Er waaide dus ook een optimistische wind door de KMS: de zoektocht naar een betere toekomst.

Ook de conferentie zaterdagavond ging in die richting. Peter Mertens, voorzitter van de PVDA, kwam samen met David Pestieau van de PVDA-studiedienst, zijn succesvolle bestseller voorstellen: “Hoe durven ze? De euro, de crisis en de grote hold-up”, momenteel het bestverkopende boek in Vlaanderen, dat begin maart ook in het Frans uitkomt. Meer dan anderhalf uur lang praatten ze over de grote lijnen van het boek. Daaruit bleek dat de situatie in verschillende Europese landen (bij ons in België, in Duitsland en in Griekenland of Portugal) eigenlijk stukjes van dezelfde puzzel zijn.

De belangrijkste les van die conferentie? Solidair zijn met volkeren die zich verzetten.

En één van de manieren om solidair te zijn, is net zich te informeren, de situatie proberen te begrijpen om efficiënt te kunnen strijden voor verandering. Zonder kennis zijn we gedwongen de situatie te ondergaan. Zonder kennis is het onmogelijk om de lijnen van een nieuwe samenleving uit te tekenen. Kennis is een wapen. Bij Comac hebben we dat goed begrepen en gebruiken we dat wapen elke dag!

Een paar getuigenissen van deelnemers op de Karl Marx School 2012 :

Aurélie Decoene, voorzitter van Comac, die de vorming volgde over “Het Kapitaal”
“Deze nieuwe editie van de KMS was vooral een kans om Het Kapitaal te bestuderen (enfin, het begin althans). Terwijl de economische crisis verergert en alle Europese regeringen ons de toekomst door een zwarte besparingsbril tegemoet willen doen zien, is het belangrijk om de werking van het kapitalistische systeem beter te begrijpen. Ik denk dat het soms wel zwaar was voor de groep, want dat is niet makkelijk! Maar het was tegelijkertijd wel superinteressant om bijvoorbeeld te zien hoe de bourgeoisie de uitbuiting vandaag opdrijft: hoe moet je flexibiliteit en telewerken interpreteren? Zijn de grenzen van de werkintensivering bereikt? Ik ben ook tevreden omdat verschillenden zin hadden gekregen om nu ook de rest van Het Kapitaal te lezen."

Christos en Loïc, Comac scholieren Brussel

Loïc: “De lessen waren super, ik heb heel wat bijgeleerd en … het eten was heel lekker ;-)”

Christos: “De organisatoren van de KMS hebben zichzelf dit jaar overtroffen. We hadden de keuze tussen heel gevarieerde lessen met goeie en gemotiveerde lesgevers. De sfeer was tegelijkertijd leergierig en ontspannen, met interessante ontmoetingen, mooie herinneringen… zoals bij elke Comac-uitstap.”

De inleiding op het marxisme gaf de scholieren de kans om te discussiëren over het kapitalistische systeem en de noodzaak om het te veranderen. Een anekdote: er was een goeie discussie over het belang van wiskunde en wetenschappen (voor vele jongeren niet meteen hun favoriete lessen) als je materialistisch wilt zijn.

Corinne, Comac studenten Louvain-la-Neuve

17 februari 2012, ik was vertrokken voor drie intense dagen Karl Marx School waar ik de sfeer van een nationale activiteit van Comac heb opgesnoven. Een revolutionaire karaoke, een conferentie met Peter Mertens, aanwezigen uit heel België… Maar het belangrijkste: ik heb drie vormingen gevolgd waar ik enorm veel geleerd heb over de actualiteit en over onze strijd. Kortom, de KMS was een niet te missen weekend… Kennis is een wapen, geef het door.

Kimberly, Sarah-Kay, Jonas, Valerie en Margaux. Comac scholieren Antwerpen

“We hebben een super weekend gehad. Je krijgt de kans om dingen bij te leren terwijl je je aan het amuseren bent. Je leert nieuwe mensen kennen en in het aanbod van vormingen zit er altijd wel iets tussen dat je interesseert. En we hebben veel bijgeleerd! Nieuwe dingen of zaken die we nog nooit op een bepaalde manier zo bekeken hadden.
Naast de vormingen, was ook de boekvoorselling heel interessant. Alles wat we hebben opgestoken, gaan we ook kunnen gebruiken in discussies. En bij Comac weten ze ook hoe je je amuseert! We kijken al uit naar het Vredeskamp!”

Aurelie Van Brussel, Comac Studenten Gent

Karl Marx School heeft het allemaal. Educatieve en interessante vormingen, afgewisseld met ontspannende avonden. Zat geleuter op de karaokeavond, commie-spirit ten top tijdens de boekenvoorstelling met Peter Mertens, ‘Hoe durven ze’. Ik heb veel bijgeleerd op korte termijn, ‘Das Kapital’ met de fantastische Luc Lever. Discussiëren en je eigen inzichten toepassen, in Gent zijn we alvast enthousiast om het boek eens grondig aan te pakken in een extra-comaculaire leesgroep. We zijn meer en meer in staat, dankzij onder andere KMS, om gefundeerde discussies te voeren. Jezelf vormen is een belangrijk aspect in je groei als actief comac-lid, en als mens op zich. Wat niet betekent dat je daarom niet kan meeshaken op Ai Se Eu Te Pego van Michael Telo. Klaarblijkelijk is dat wel combineerbaar met communistische rakkers op een gesjellige zaterdagavond..